• 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
قوانین رباتیک - بخش دوم
#1
[عکس: information.gif][عکس: information.gif][عکس: information.gif]
قانون صفر
آيزاک آسيموف بعدا (در انتهاي داستان امپراتوري ربات ها) اصل ديگري را که از احتمال بروز مشکل پيشگيري مي کرد، به قوانين سه گانه افزود و قانون اول را نيز براساس آن به صورت زير کامل کرد:
قانون صفر: يک ربات نبايد به بشر آسيب برساند و يا با خودداري از عملي موجب آسيب به بشر شود.
قانون اول( تکميل شده): يک ربات نبايد به انسان آسيب برساند و يا با خودداري از عملي موجب آسيب ديدن او شود، مگر اين که قانون صفر نقض شود.
 قانون چهارم
در سال 1974، يعني دو دهه پس از مطرح شدن قوانين سه گانه رباتيک آسيموف، ليوبن ديلوف، نويسنده بلغاري داستان هاي علمي تخيلي در کتاب راه ايکاروس، قانون ديگري را قوانين سه گانه آسيموف افزود، مبني بر اينکه طراحان ربات حق ندارند براي دادن ساختار انساني به ربات ها، رباتي بسازند که روان داشته باشد.

 

قانون چهارم بنياد دوستان
هري هاريسون، رييس آکادمي تکريم آسيموف در سال 1986 کتابي را با عنوان قانون چهارم رباتيک نوشت و در آن قانون چهارم را اين گونه مطرح کرد که توليد دوباره يک ربات در صورتي مي تواند انجام بگيرد که آن ربات با هيچ کدام از قوانين اول، دوم و سوم تعارض نداشته باشد.
Confused Confused

قانون پنجم
نيکولا کساروفسکي، نويسنده بلغاري داستان هاي علمي تخيلي در کتابي با عنوان قانون پنجم رباتيک، قانون، يک ربات بايد بداند که ربات است را بنا نهاد. استدلال کساروفسکي اين بود که اگر يک ربات انسان نما به نحوي بپذيرد که روبات نيست، مي تواند قوانين اول تا چهارم را نقض کند.
 
قوانين قرن بيست و يکم
در ماه اوت سال 2009، دو مهندس آمريکايي با هدف تحقق ساخت ربات هاي آينده، سه قانون رباتيک آيزاک آسيموف را به شکلي مدرن و امروزي تشريح کردند.
ديويد وودز (David Woods)، پروفسور مهندسي سيستم هاي يکپارچه دانگشاه ايالت اوهايو و رابين مورفي از دانشگاه A&M تگزاس در يکي از شماره هاي مجله علمي IEEEIntelligent Systems اين قوانين را به شيوه اي تغيير دادند که مي تواند در توسعه هوش مصنوعي ونسل هاي آينده روبات ها مورد ملاحظه قرار گيرد. ديويد وودز در اين خصوص توضيح داد: ديدگاه فرهنگي ما از ربات ها به گونه اي است که هميشه آنها را به صورت ربات هاي ضد انسان تجسم مي کنيم. ما انسان ها اعتقاد داريم که ربات ها مي توانند به موجوداتي بهتر از انسان تبديل شوند؛ به طوري که خطاهاي آنها بسيار کم تر از خطاهاي انساني باشد. ما در به روز رساني قوانين آسيموف قصد داريم تصويري راکه از ربات ها وجود دارد به روشي واقعي تر بررسي کنيم.

قوانين پيشنهادي وودز و مورفي به شرح زير است:
  1.  1. يک انسان نمي تواند از يک ربات استفاده کند بدون اينکه سيستم کار انسان ربات به بالاترين سطح قانوني و  رفه اي امنيتي و اخلاقي خود برسد.
  1. 2. يک ربات بايد به انسان به روشي مقتضي با نقش آنها پاسخ دهد.
  1. 3. يک ربات بايد مجهز به قدرت خودمختاري کافي براي محافظت از وجود خود باشد به شرطي که اين حفاظت يک انتقال تدريجي کنترل را ارايه کند که در تضاد با قوانين اول و دوم نباشد.
  1. Exclamation Exclamation
  1. البته این قوانین از نگاهی دیگر به شکل زیر نوشته و منتشر شده اند:
    • قانون منهای یکم – یک ربات نباید به موجود حس‌گر آسیب برساند و یا با خودداری از عملی موجب آسیب دیدن به او گردد.
    • قانون صفرم – یک ربات نباید به بشریت آسیب برساند و یا با خودداری از عملی موجب آسیب دیدن به بشریت شود.
    • قانون یکم (تکمیل شده) – یک ربات نباید به انسان آسیب برساند و یا با خودداری از عملی موجب آسیب دیدن او شود، مگر این که قانون صفرم نقض شود.
    • قانون دوم – یک ربات باید به تمام دستوراتی که از سوی انسان به او داده می‌شود عمل کند، مگر این که دستورات قانون اول را نقض کند.
    • قانون سوم – یک ربات، تا جایی که قوانین اول یا دوم نقض نشود، باید از وجود خود حفاظت کند.
    • قانون چهارم – یک ربات باید همیشه ماهیت روباتی خود را حفظ کند.قانون پنجم – یک ربات باید بداند که روبات است.
پاسخ


Digg   Delicious   Reddit   Facebook   Twitter   StumbleUpon  


کاربران در حال بازدید این موضوع:
1 مهمان


کلیه حقوق این وب سایت محفوظ و متعلق به قشم ولتاژ می باشد. طراحی و اجرا توسط